CeyhunYılmaz


 
AnasayfaAnasayfa  TakvimTakvim  SSSSSS  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  

Paylaş | 
 

 Doktoruma

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
refere
tecrübeli üye
tecrübeli üye
avatar

Erkek
Mesaj Sayısı : 182
Yaş : 29
Nerden : çanakkale
İş/Hobiler : hakem
Lakap : erdig
ruh hali :
Kayıt tarihi : 02/10/08

MesajKonu: Doktoruma   Salı Ekim 07, 2008 2:43 pm

“Üzülmeyeceksin, stresten uzak duracaksın, kötü şeyler düşünmeyeceksin…” Söylesene doktor gerçekçi geliyor mu bunlar sana? Uygulanabilir geliyor mu? Ben insanım doktor. Ve çevremdekiler de insan. Ben gayret etsem onlar rahat bırakır mı dersin?

Bir ilacın var mı doktor? Kalp sancısına iyi gelen? İçimdeki acıyı alan? İnsanların gönderdiği oklara kalkan olacak bir ilacın var mı? Uyuşmak istiyorum doktor, görmemek, bilmemek ve unutmak. En çok da unutmak…

Bugünlerde çok düşünüyorum doktor. Ölüm ve yaşam arasındaki o ince çizgiyi. Hayır, beni psikiyatri servisine gönderme. O değil sorunum. Sadece artık yaşamak istediğimi fark ettim. Evet, yaşamak istiyorum. Mutlu olmak istiyorum ben de. Umutlarım olsun istiyorum. Hayat hep acıklı Türk filmleri tadında geçmesin istiyorum. Umut istiyorum doktor, umut veren bir ilacın var mı?!

Hep hazırlıksız yakalıyor bizi değil mi? Tam mutlu olurum derken çıkıyor karşına hayalet gibi. Tam “Ben de yaşayabilirim!” dediğin anda dikiliyor da “Zavallı çocuk, umutlan bakalım! Yeneceğim seni!” diyor. Beni yaşatacak bir ilacın var mı doktor? Gerçekten yaşatacak? Gerçekten güldürecek bir ilaç var mı?

Çatlak diyorlardı ya, işte gerçekten bir çatlağım var artık. Ben ölmek istemiyorum doktor. Yardım et. Ne dersen razıyım. Korkuyorum doktor. Evet acizim, ölmekten korkuyorum. Yok olmaktan, unutulmaktan, iz bırakamamaktan korkuyorum. Sevdiklerimi acıtmaktan korkuyorum doktor. Annemin yüzünde bir çizgi daha oluşmasından korkuyorum, kardeşimin daha beni tanıyamadan kaybetmesinden korkuyorum. Dostlarımın üzülmesinden korkuyorum. O kadar korkak, o kadar acizim ki doktor. Bana yardım et.
II.
Yok olmak ne garip değil mi? Üç gün ağlarlar ardından. Sonra herkes yoluna gider. Kimse sormaz, kimse düşünmez. Belki hayallerim vardı benim, belki yarım kalan işlerim vardı. Bak daha yeni söz verdim. Çok sevdiğim bir dostun, bir kardeşin doğum gününü birlikte kutlayacaktık. Onu ziyarete gidecektim. Yapma doktor. Umut ver bana. Geçer de, iyisin de. Yapma doktor, kırma umutlarımı!

Gitmeyeceğim, yaşayacağım! Her şeye ve herkese inat yaşayacağım. Biliyorsun değil mi?! Yenilmeyeceğim ben! Bakma o filmlere, tahlillere doktor. Ben iyi olacağım! Hayallerimi gerçekleştireceğim doktor, yenilmeyeceğim. Umutsuz kelimeler çıkmasın ağzından. Sus doktor, kötü sözler etme bana.

Bir ilacın var mı doktor? Sadece içimin acısını alsın. Karanlık hayaletlerimi kovsun. Beni ben yapacak bir ilacın var mı doktor?

Alıntı
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://www.baterist.org
 
Doktoruma
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
CeyhunYılmaz :: Edebiyat Şiir Hikaye :: Hikayeler-
Buraya geçin: